Anatomie van een struikel

Twee clowns betreden een leeg podium met een hele lange rol witte balletvloer die te groot lijkt voor de ruimte. Maar je kan erop vertrouwen dat ze - zo zijn clowns - een oplossing zullen verzinnen. Voor de clown is geen enkel probleem te groot of te onbeduidend. Maar het struikelen is onontkoombaar, want de vloer past onmogelijk – en dus perfect – in de theaterzaal.

Anatomie van een struikel wil het potentieel van de struikel blootleggen. Samen met medespeler Geert Belpaeme bevraagt Salomé Mooij wat mislukte lichamelijke acties zo fundamenteel maakt. Vanuit de regels van de slapstick onderzoeken ze hoe geënsceneerde mislukking kan verrassen, ontroeren en raken.  Er ontvouwt zich een ontdekkingsreis op een strakke, muzikale cadans.

De voorstelling herinnert ons aan de waarde van imperfectie, falen, kwetsbaarheid, veerkracht, vallen en weer opstaan.