Meet the Masters: 'Le Charme discret de la bourgeoisie' van Luis Buñuel met Wim Willaert

Wat maakt Buñuels surrealisme ruim vijftig jaar later nog altijd zo onweerstaanbaar? En wat ziet Willaert als maker en acteur in deze film? Voor de vertoning gaat Anke Brouwers met hem in gesprek over zijn fascinatie voor Buñuel en over een film waarin een eenvoudig etentje keer op keer ontspoort.

Over de film

In 'Le Charme discret de la bourgeoisie' (1972) slaagt de Spaanse cineast Luis Buñuel erin om de kijker te blijven verrassen, zélfs wanneer die het verwacht. Absurde situaties worden met het grootste realisme weergegeven en het onderscheid tussen droom en werkelijkheid vervaagt. Buñuel begon zijn artistieke carrière niet voor niets als een surrealist. De film heeft niet echt een steekhoudend verhaal - het is een opeenvolging van mislukte etentjes - maar ontvouwt zich daarentegen in soms ongerijmde patronen, echo’s en herhalingen.

Buñuel was geen uitgesproken politieke filmmaker, maar zijn werk bevat wel ironische kritiek op de hypocriete fundamenten van de moderne maatschappij - de burgerij, het kapitalisme, het patriarchaat, de georganiseerde religie. Coryfeeën van de Franse cinema als Delphine Seyrig, Bulle Ogier en Michel Piccoli, alsook het alter-ego van de cineast, de Spaanse acteur Fernando Rey, schitteren in deze ongrijpbare, fascinerende én hoogst entertainende film.